Reportażowo 01.07.2011

Samotność...

(bez komentarza)

...

Poetycko 06.05.2011

Wiersz o wnętrzu...

(czyli samotność)

Puste pokoje są zeroosobowe

patrzy się na nie od góry

bo są tak odlegle nierelane,

tak strasznie okaleczone.

Ściany nie szlochają,

tak jak martwi nie tańczą.

To miejsce juz umarło

pigmenty wchłonęły ból

powietrze nie pachnie włosami

a przez zamknęte wrota

słonce nie ogrzeje zmrożonego 

trupa.

Ktoś wziął farbę, kiedyś go znałem

napisał kilka cynicznych znaków.

Uśmiechu już nie pamiętam

wiem z opowieści, że był

wiem również, że nie wierzę w

okultyzm.

Zauważyłem, że wyrafinowanie 

z nieopanowaną przyjemnością 

korzystam z dobytku wiedzy 

i choć nie jestem doktorem

reanimuję spocone błyskawicą

kąty.

Z zamiennikami bywa różnie
wiem o tym i celowo zapominam.
Z pyłu po ostatnich upadkach
muruję kolejne rzędy cegieł.
Rzecz jasna pył sukcesywnie ginie,
ucieka ze środka.

Ciebie proszę,

zaopiekuj się spoconą przestrzenią

bym okaleczonymi, pod kątem prostym

nigdy więcej nie szlochał

przytul,

je.

Na pocieszenie:

Wystawa 22.04.2011

Czucie...
(czyli kolejna próbka przed wystawą)

Czucie - czwarta praca.

Zwykliśmy wilgotnieć obecnością słowika

czyż nie wymaga tego uprzejmość kanibala?

Wchłaniamy się więc póki zgaśnie szum

jednego źdźbła miliardów traw.

Wspomnę, że spełnienie topnieje z kilku stron

raz, 

narzędziami Hadesu ścinamy kłosy

trzy,

wybuchamy namiętnością pierwszych liści

pięć,

wymagamy wskrzeszenia Orfeusza

by filarami wiatru oddawał nam cześć.

zero,

od skrzeku zwinnych panter

szelestu mysich futer

przepychu pawiej niewiedzy

molestuje nas wybór szarości form.

Winniśmy światu empatię słońca!

Do posłuchania i zrelaksowania ;>